Historia Łodzi jest bardzo barwna. 26 stycznia 1905 rozpoczął się strajk, który objął cały łódzki okręg przemysłowy. Dzień później odeszło już od maszyn mniej więcej 70 tys. robotników, do których przyłączyli się rzemieślnicy, tramwajarze, dorożkarze, kolejarze, drukarze, sprzedawcy , a oprócz tego inni pracownicy. Zamknięto sklepy, restauracje, teatry, przestały wychodzić dzienniki. W sobotę 28 stycznia w Łodzi strajkowało już 100 tysięcy ludzi. Domagali się poza poprawy warunków pracy swobód demokratycznych, decyzji do Dumy Państwowej, zaprzestania rusyfikacji, zniesienia cenzury , a dodatkowo autonomii narodowej dla Królestwa Polskiego. Wystąpienia robotników poparły przede wszystkim partie socjalistyczne: PPS, Socjaldemokracja Królestwa Polskiego i Litwy , a dodatkowo żydowski Bund. Na początek demonstracje przebiegały spokojnie. Ulicami aglomeracje przeciągały wielotysięczne manifestacje i pochody robotnicze. Na ulicach i placach odbywały się liczne zebrania i wiece, na których socjaliści wygłaszali przemówienia i rozdawali ulotki. Policja bez użycia broni rozpędzała zgromadzenia. Do zaostrzenia sytuacji doszło 1 lutego, kiedy wojsko zaatakowało robotników przed fabryką Heinzla i Kunitzera na Widzewie.